فناوری

مادر برد

مادربرد چیست؟

مادربرد اصلی ترین برد مدار چاپی (PCB) در کامپیوتر است. مادربرد نقطه اتصال مرکزی ارتباطی کامپیوتر است که از طریق آن تمام اجزا و تجهیزات جانبی خارجی به هم متصل می شوند.

مادربردها را می توان تقریباً در همه رایانه ها، به ویژه رایانه های شخصی رومیزی و لپ تاپ پیدا کرد. قطعاتی که از طریق آنها به هم متصل می شوند شامل چیپ ست ها، واحدهای پردازش مرکزی (CPU) و حافظه هستند. لوازم جانبی خارجی شامل وای فای، اترنت و کارت گرافیک با واحد پردازش گرافیکی یا GPU است.

سازندگان مادربرد عبارتند از Acer، ASRock، Asus، Gigabyte Technology، Intel و Micro-Star International.

مادربردها چگونه کار می کنند؟

PCB یک مادربرد بزرگ ممکن است شامل 6 تا 14 لایه فایبرگلاس، قطعات اتصال مسی و صفحات مسی برای ایزوله کردن برق و سیگنال باشد. سایر اجزاء از طریق اسلات های توسعه به مادربرد اضافه می شوند. این شامل سوکت های پردازنده است. ماژول های حافظه دوگانه در خط؛ اتصال قطعات جانبی (PCI)، PCI Express (PCIe) و اسلات درایو حالت جامد M.2. و همچنین اتصالات منبع تغذیه.

یک هیت سینک و فن، اجزای گرمایی مانند CPU را مدیریت می کنند. معمولاً مادربردها اتصال اضافی را از طریق تراشه Southbridge مانند PCI، Serial Advanced Technology Attachment یا SATA، Thunderbolt، USB و سایر رابط ها ارائه می دهند.

CPU به طور کلی به دو نرخ داده 3 (DDR3)، DDR4، DDR5 یا حافظه داخلی LPDDRx و PCIe متصل است. این کار از طریق اتصالات نقطه به نقطه مانند HyperTransport، QuickPath Interconnect اینتل و Ultra Path Interconnect انجام می شود. انتخاب مادربرد اغلب مشخص می کند که بسیاری از ویژگی های کامپیوتر پشتیبانی می کند.

طرح‌های مادربرد در رایانه‌های رومیزی معمولاً مادربرد ATX است که نسخه بهبودیافته طراحی AT IBM توسط اینتل است. سایر طراحان فرم فاکتور شامل موارد زیر است:

ATX توسعه یافته
مینی ATX
میکرو ATX
BTX
میکرو BTX
mini-ITX
میکرو ITX
نانو ITX
برخی از کنترل کننده های حافظه در حال حاضر در CPU ها ساخته شده اند. که تراشه های Northbridge را که مدیریت حافظه را از مادربرد ارائه می کردند حذف کرده است. ویدئوی یکپارچه از یک مادربرد جانبی شکافدار به CPUهای دارای گرافیک فعال شده است.

Ryzen AMD دارای طراحی سیستم روی یک تراشه است که چیپست Southbridge را نیز اختیاری می کند. این ادغام CPU هزینه های تولیدکنندگان مادربرد را کاهش داده است. آن‌ها می‌توانند سیستم‌های پایه را برای ایستگاه‌های کاری و رایانه‌های سطح ابتدایی ارائه دهند و می‌توانند پیاده‌سازی‌های سفارشی‌سازی شده را برای پردازنده‌های مختلف طراحی کنند که امکان ارتقای پلتفرم را فراهم می‌کند.

مادربردهای بازی برای کامپیوترهای با کارایی بالا ساخته شده اند. آنها نسبت به مادربردهای رایانه های رومیزی و لپ تاپ قدرتمندتر هستند و ویژگی های بیشتری دارند.

مادر برد

اجزای مادربرد

هر مادربرد برای پشتیبانی از اجزای خاص مانند CPU و حافظه طراحی شده است. آنها می توانند اکثر انواع هارد دیسک ها و تجهیزات جانبی را در خود جای دهند.

مادربردها شامل اجزای اصلی زیر هستند:

CPU با مدار منطقی خود که دستورالعمل های برنامه ها، سیستم عامل و سایر اجزای کامپیوتر را پردازش می کند.
حافظه ای که در آن دستورالعمل ها و داده ها به طور موقت ذخیره و اجرا می شوند.
رابط ذخیره سازی برای درایو حالت جامد یا هارد دیسک برای ذخیره سازی مداوم داده ها و برنامه ها.
ROM BIOS حافظه غیر فراری را فراهم می کند که سیستم عامل را ذخیره می کند، مانند سیستم اصلی ورودی/خروجی یا BIOS.
چیپست Northbridge که CPU، حافظه، ذخیره سازی و سایر اجزا را به هم متصل می کند.
چیپست Southbridge که عناصر جانبی را به مادربرد متصل می کند و به Northbridge متصل می شود.
فن های خنک کننده که دمای عملیات داخلی مناسب را حفظ می کنند.
اسلات کانکتورهای جانبی برای کارت های جانبی پلاگین، مانند آداپتورهای گرافیکی و ارتباطی؛
اتصالات برای دستگاه های جانبی مانند پورت های USB و سایر اتصالات برای دستگاه های خارجی؛
باتری پشتیبان که تضمین می کند داده های پیکربندی کلیدی سیستم در زمانی که برق اصلی در دسترس نیست حفظ می شود. و
کانکتور برق، اتصال به منبع برق خارجی.
بسیاری از عناصر دیگر یک مادربرد معمولی را تشکیل می دهند. مادربرد را به عنوان موزاییک بزرگی از اتصالات الکتریکی در نظر بگیرید که بخش های مختلف یک کامپیوتر را به هم متصل می کند.

منبع

فناوری

سی پی یو

اگر تازه در مورد دنیای کامپیوتر و الکترونیک یاد می گیرید، اصطلاحی که برای اشاره به بخش های مختلف استفاده می شود ممکن است گیج کننده باشد. یکی از اصطلاحات مؤلفه ای که ممکن است با آن مواجه شده باشید «CPU» است که مخفف «واحد پردازش مرکزی» است.

پردازنده‌های مرکزی تقریباً در همه دستگاه‌های شما وجود دارند، خواه ساعت هوشمند، رایانه یا ترموستات. آنها مسئول پردازش و اجرای دستورالعمل ها هستند و به عنوان مغز دستگاه های شما عمل می کنند. در اینجا توضیح می‌دهیم که CPUها چگونه با سایر بخش‌های دستگاه‌های شما تعامل دارند و چه چیزی آنها را تا این حد در فرآیند محاسبات یکپارچه می‌کند.

چه چیزی یک CPU را یک CPU می کند؟

CPU جزء اصلی است که یک دستگاه محاسباتی را تعریف می کند، و در حالی که اهمیت حیاتی دارد، CPU فقط می تواند در کنار سایر سخت افزارها کار کند. تراشه سیلیکونی در یک سوکت مخصوص قرار می گیرد که روی برد مدار اصلی (مادربرد یا مادربرد) داخل دستگاه قرار دارد. از حافظه جدا است، جایی که اطلاعات به طور موقت ذخیره می شود. همچنین جدا از کارت گرافیک یا تراشه گرافیکی است که ویدئو و گرافیک سه بعدی نمایش داده شده بر روی صفحه نمایش شما را رندر می کند.

CPU ها با قرار دادن میلیاردها ترانزیستور میکروسکوپی روی یک تراشه کامپیوتری ساخته می شوند. این ترانزیستورها به آن اجازه می دهند محاسبات مورد نیاز برای اجرای برنامه هایی را که در حافظه سیستم شما ذخیره می شوند انجام دهد. آنها عملاً دروازه‌های کوچکی هستند که روشن یا خاموش می‌شوند، در نتیجه یک یا صفر را به همه کارهایی که با دستگاه انجام می‌دهید، اعم از تماشای ویدیو یا نوشتن ایمیل، منتقل می‌کنند.

یکی از رایج‌ترین پیشرفت‌های فناوری CPU، کوچک‌تر کردن ترانزیستورها است. این منجر به بهبود سرعت CPU در طول دهه ها شده است که اغلب به عنوان قانون مور از آن یاد می شود.

در زمینه دستگاه های مدرن، یک دسکتاپ یا لپ تاپ دارای یک CPU اختصاصی است که بسیاری از عملکردهای پردازشی را برای سیستم انجام می دهد. دستگاه‌های تلفن همراه و برخی تبلت‌ها در عوض از یک سیستم روی تراشه (SoC) استفاده می‌کنند که تراشه‌ای است که CPU را در کنار سایر اجزاء بسته‌بندی می‌کند. اینتل و AMD هر دو پردازنده‌هایی را با تراشه‌های گرافیکی و حافظه ذخیره‌شده روی آن‌ها نیز ارائه می‌کنند، به این معنی که می‌توانند بیشتر از عملکردهای استاندارد CPU انجام دهند.

سی پی یو

CPU واقعاً چه کاری انجام می دهد؟

در هسته خود، یک CPU دستورالعمل ها را از یک برنامه یا برنامه می گیرد و یک محاسبه را انجام می دهد. این فرآیند به سه مرحله کلیدی تقسیم می شود: واکشی، رمزگشایی و اجرا. یک CPU دستورالعمل را از RAM واکشی می‌کند، دستور را رمزگشایی می‌کند، و سپس دستورالعمل را با استفاده از بخش‌های مربوطه CPU اجرا می‌کند.

دستورالعمل اجرا شده یا محاسبه می تواند شامل محاسبات پایه، مقایسه اعداد، انجام یک تابع یا جابجایی اعداد در حافظه باشد. از آنجایی که همه چیز در یک دستگاه محاسباتی با اعداد نشان داده می شود، می توانید CPU را به عنوان ماشین حسابی در نظر بگیرید که بسیار سریع کار می کند. حجم کاری حاصل ممکن است ویندوز را راه‌اندازی کند، یک ویدیوی YouTube را نمایش دهد یا سود مرکب را در یک صفحه‌گسترده محاسبه کند.

در سیستم‌های مدرن، CPU مانند رینگ رینگ در سیرک عمل می‌کند و داده‌ها را در صورت نیاز به سخت‌افزار تخصصی تغذیه می‌کند. برای مثال، CPU باید به کارت گرافیک بگوید که انفجار را نشان دهد، زیرا شما به درایو سوخت شلیک کرده‌اید یا به درایو حالت جامد بگویید برای دسترسی سریع‌تر یک سند Office را به RAM سیستم منتقل کند.

هسته ها، ساعت ها و هزینه ها

در اصل، CPU ها دارای یک هسته پردازشی واحد بودند. CPU مدرن امروزی از چندین هسته تشکیل شده است که به آن اجازه می دهد چندین دستورالعمل را به طور همزمان انجام دهد و به طور موثر چندین CPU را روی یک تراشه جمع کند. اکثر CPU هایی که امروزه فروخته می شوند دارای دو یا چهار هسته هستند. شش هسته به عنوان جریان اصلی در نظر گرفته می شوند، در حالی که تراشه های گران تر از هشت تا 64 هسته عظیم متغیر هستند.

بسیاری از پردازنده ها نیز از فناوری به نام multithreading استفاده می کنند. یک هسته فیزیکی واحد CPU را تصور کنید که می تواند دو خط اجرا (رشته) را به طور همزمان انجام دهد و در نتیجه به عنوان دو هسته “منطقی” در انتهای سیستم عامل ظاهر شود. این هسته‌های مجازی به اندازه هسته‌های فیزیکی قدرتمند نیستند، زیرا منابع یکسانی را به اشتراک می‌گذارند، اما در کل، هنگام اجرای نرم‌افزارهای سازگار می‌توانند به بهبود عملکرد چندوظیفه‌ای CPU کمک کنند.

وقتی به CPU ها نگاه می کنید، سرعت ساعت به وضوح تبلیغ می شود. این رقم “گیگاهرتز” (گیگاهرتز) است که به طور موثر نشان می دهد که یک CPU چه تعداد دستورالعمل می تواند در ثانیه انجام دهد، اما این تصویر کامل در مورد عملکرد نیست. سرعت ساعت بیشتر هنگام مقایسه CPUهای یک خانواده یا نسل محصول به کار می رود. وقتی همه چیز یکسان است، سرعت کلاک بیشتر به معنای پردازنده سریعتر است. با این حال، یک پردازنده 3 گیگاهرتزی از سال 2010 کار کمتری نسبت به یک پردازنده 2 گیگاهرتزی از سال 2020 ارائه می دهد.

بنابراین، برای یک CPU چقدر باید پرداخت کنید؟ ما چندین راهنما داریم که برای بهترین CPUهایی که می توانید بخرید به شما پیشنهادهایی ارائه می دهیم. با این حال، برای یک طرح کلی، مگر اینکه یک گیمر هاردکور باشید یا کسی که به دنبال ویرایش ویدیوها هستید، نیازی به هزینه بیش از 250 دلار ندارید. شما می‌توانید با اجتناب از جدیدترین سخت‌افزار و در عوض چسبیدن به نسل اخیر CPU، به کاهش هزینه کمک کنید.

برای پردازنده‌های اینتل، این به معنای تراشه‌های نسل هشتم، نهم یا دهم است. شما می توانید نسل آنها را با نام محصول تعیین کنید. به عنوان مثال، Core i7-6820HK یک تراشه قدیمی نسل ششم است، در حالی که Core i5-10210U یک تراشه جدیدتر نسل دهم است.

AMD کاری مشابه با پردازنده های Ryzen خود انجام می دهد: Ryzen 5 2500X یک تراشه نسل دومی است که بر اساس طراحی هسته جدید “Zen+” آن ساخته شده است، در حالی که Ryzen 9 3950X یک CPU نسل سوم است. Ryzen 4000 به عنوان یک خط تراشه لپ تاپ و به شکل APU با در دسترس بودن بسیار محدود روی دسکتاپ از طریق سازندگان سیستم منتشر شد. با در نظر گرفتن این موضوع، قابل بحث است که Ryzen 5000 نسل چهارم یا پنجم CPU AMD Ryzen است، اما این جدیدترین است و اخیراً، AMD لپ تاپ، APU و پلتفرم های دسکتاپ خود را تحت پرچم Ryzen 5000 یکپارچه کرده است.

CPU چقدر مهم است؟

این روزها، CPU شما به اندازه گذشته برای عملکرد کلی سیستم مهم نیست، اما همچنان نقش مهمی در پاسخ و سرعت دستگاه محاسباتی شما دارد. گیمرها به طور کلی از سرعت کلاک بالاتر سود می برند، در حالی که کارهای جدی تر مانند CAD و ویرایش ویدیو با افزایش تعداد هسته های CPU بهبود می یابد.

باید به خاطر داشته باشید که CPU شما بخشی از یک سیستم است، بنابراین می‌خواهید مطمئن شوید که RAM کافی و همچنین ذخیره‌سازی سریعی دارید که می‌تواند داده‌ها را به CPU شما تغذیه کند. شاید بزرگترین علامت سوال روی کارت گرافیک شما آویزان باشد زیرا شما معمولاً به تعادل در رایانه شخصی خود نیاز دارید، هم از نظر عملکرد و هم از نظر هزینه.

اکنون که نقش یک CPU را درک کرده اید، در موقعیت بهتری قرار دارید تا در مورد سخت افزار محاسباتی خود انتخاب تحصیل کرده ای داشته باشید. از این راهنما برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد بهترین تراشه های AMD و Intel استفاده کنید.

منبع

فناوری

IT

فناوری اطلاعات چیست؟

فناوری اطلاعات (IT) استفاده از هر گونه رایانه، ذخیره سازی، شبکه و سایر دستگاه های فیزیکی، زیرساخت ها و فرآیندها برای ایجاد، پردازش، ذخیره، ایمن سازی و تبادل تمامی اشکال داده های الکترونیکی است. به طور معمول، فناوری اطلاعات در چارچوب عملیات تجاری استفاده می شود، برخلاف فناوری که برای اهداف شخصی یا سرگرمی استفاده می شود. استفاده تجاری از فناوری اطلاعات شامل فناوری رایانه و ارتباطات راه دور می شود.

هاروارد بیزینس ریویو اصطلاح فناوری اطلاعات را برای تمایز بین ماشین‌های هدفمند طراحی شده برای انجام دامنه محدودی از عملکردها و ماشین‌های محاسباتی همه منظوره که می‌توانند برای کارهای مختلف برنامه‌ریزی شوند، ابداع کرد. همانطور که صنعت فناوری اطلاعات از اواسط قرن بیستم تکامل یافت، توانایی محاسبات افزایش یافت، در حالی که هزینه دستگاه و مصرف انرژی کاهش یافت، چرخه ای که امروزه با ظهور فناوری های جدید ادامه دارد.

فناوری اطلاعات شامل چه مواردی می شود؟

بخش فناوری اطلاعات اطمینان می‌دهد که سیستم‌ها، شبکه‌ها، داده‌ها و برنامه‌های کاربردی سازمان همگی به درستی متصل شده و کار می‌کنند. تیم فناوری اطلاعات سه حوزه اصلی را مدیریت می کند:

استقرار و نگهداری برنامه های کاربردی، خدمات و زیرساخت های تجاری (سرورها، شبکه ها، ذخیره سازی)؛
نظارت، بهینه سازی و عیب یابی عملکرد برنامه ها، خدمات و زیرساخت ها؛ و
بر امنیت و حاکمیت برنامه ها، خدمات و زیرساخت نظارت می کند.
اکثر کارکنان فناوری اطلاعات وظایف مختلفی در تیم دارند که به چندین حوزه کلیدی تقسیم می شوند، از جمله:

مدیریت. مدیران استقرار، عملیات و نظارت روزانه یک محیط فناوری اطلاعات، از جمله سیستم‌ها، شبکه‌ها و برنامه‌ها را مدیریت می‌کنند. ادمین ها اغلب وظایف دیگری مانند ارتقاء نرم افزار، آموزش کاربر، مدیریت مجوز نرم افزار، تدارکات، امنیت، مدیریت داده ها و رعایت الزامات فرآیند تجاری و انطباق را انجام می دهند.
پشتیبانی. کارکنان میز راهنمایی در پاسخ به سؤالات، جمع آوری اطلاعات و هدایت تلاش های عیب یابی برای سخت افزار و نرم افزار تخصص دارند. پشتیبانی فناوری اطلاعات اغلب شامل مدیریت تغییرات و دارایی فناوری اطلاعات، کمک به مدیران در تهیه، مدیریت پشتیبان‌گیری و بازیابی داده‌ها و برنامه‌ها، نظارت و تجزیه و تحلیل گزارش‌ها و سایر ابزارهای نظارت بر عملکرد و پیروی از جریان‌ها و فرآیندهای پشتیبانی تعیین‌شده است.
برنامه های کاربردی. کسب و کارها برای انجام کار به نرم افزار متکی هستند. برخی از برنامه ها از اشخاص ثالث تهیه و مستقر می شوند، مانند برنامه های کاربردی سرور ایمیل. اما بسیاری از سازمان‌ها کارکنانی از توسعه‌دهندگان ماهر دارند که برنامه‌ها و رابط‌ها را ایجاد می‌کنند – مانند APIها – که برای ارائه قابلیت‌ها و خدمات حیاتی تجاری لازم است. برنامه‌ها ممکن است در طیف گسترده‌ای از زبان‌های محبوب کدگذاری شوند و با برنامه‌های کاربردی دیگر ادغام شوند تا تعاملات صاف و بدون درز بین برنامه‌های مختلف ایجاد کنند. توسعه دهندگان همچنین ممکن است وظیفه ایجاد وب سایت های تجاری تعاملی و ساخت برنامه های تلفن همراه را داشته باشند. گرایش به پارادایم های توسعه چابک یا مستمر، توسعه دهندگان را ملزم می کند که به طور فزاینده ای با عملیات فناوری اطلاعات، مانند استقرار و نظارت بر برنامه ها، درگیر شوند.

IT CHIST

انطباق. کسب‌وکارها موظف به رعایت الزامات نظارتی مختلف دولت و صنعت هستند. کارکنان فناوری اطلاعات نقش عمده‌ای در ایمن کردن و نظارت بر دسترسی به داده‌ها و برنامه‌های کاربردی تجاری دارند تا اطمینان حاصل شود که چنین منابعی مطابق با خط مشی حاکمیت تجاری تثبیت شده استفاده می‌شوند که الزامات قانونی را برآورده می‌کند. چنین کارکنانی عمیقاً درگیر وظایف امنیتی هستند و به طور معمول با تیم های حقوقی و تجاری برای جلوگیری، کشف، بررسی و گزارش تخلفات احتمالی تعامل دارند.

چرا فناوری اطلاعات مهم است؟

گفته می شود که داده ها همان چیزی است که صنایع را در سراسر جهان نیرو می دهد. این ممکن است بیش از حد باشد، اما تعداد کمی از مشاغل – بزرگ یا کوچک – می توانند بدون توانایی جمع آوری داده ها و تبدیل آن به اطلاعات مفید رقابتی باقی بمانند. فناوری اطلاعات ابزاری را برای توسعه، پردازش، تجزیه و تحلیل، تبادل، ذخیره و ایمن سازی اطلاعات فراهم می کند.

پردازش داده ها نقش مهمی در این شیوه های تجاری اصلی ایفا می کند، از جمله:

توسعه و طراحی محصول؛
بازاریابی و تحقیقات بازار؛
فروش و صورتحساب؛
توسعه و حفظ مشتری؛
حسابداری و مالیات؛
منابع انسانی و حقوق و دستمزد؛ و
انطباق با مقررات
محاسبات عملاً در هر بخش از تجارت و بسیاری از زندگی شخصی ما نفوذ کرده است. فراگیر بودن محاسبات – که به آن محاسبات فراگیر نیز می گویند – دلیل دیگری برای حیاتی بودن فناوری اطلاعات است. دستگاه های محاسباتی فراتر از رایانه های شخصی و سرورها تکامل یافته اند. امروزه همه مشاغل و بیشتر افراد دارای چندین دستگاه محاسباتی از جمله تلفن، تبلت، لپ تاپ، کنسول بازی و حتی زنگ در، ترموستات، جاروبرقی و بسیاری از لوازم آشپزخانه هستند و از آنها استفاده می کنند.

تقریباً همه این دستگاه‌ها، که بسیاری از آنها بخشی از اینترنت اشیا هستند، از اینترنت استفاده می‌کنند که میلیاردها دستگاه را در سراسر جهان به هم متصل می‌کند. این یک محیط پیچیده و بالقوه خطرناک است که به تخصص فناوری اطلاعات برای مدیریت، امنیت، نگهداری و قابلیت اطمینان نیاز دارد.

فناوری اطلاعات

نمونه هایی از فناوری اطلاعات

بنابراین چگونه فناوری اطلاعات در تجارت روزمره نقش دارد؟ پنج مثال متداول از فناوری اطلاعات و تیم های کاری را در نظر بگیرید:

ارتقاء سرور. یک یا چند سرور مرکز داده نزدیک به پایان چرخه عمر عملیاتی و نگهداری آنهاست. کارکنان فناوری اطلاعات سرورهای جایگزین را انتخاب و تهیه می‌کنند، سرورهای جدید را پیکربندی و مستقر می‌کنند، برنامه‌های کاربردی و داده‌ها را روی سرورهای موجود پشتیبان‌گیری می‌کنند، آن داده‌ها و برنامه‌های کاربردی را به سرورهای جدید منتقل می‌کنند، تأیید می‌کنند که سرورهای جدید به درستی کار می‌کنند و سپس مجدداً هدف یا از کار انداخته و از بین خواهند برد. سرورهای قدیمی
نظارت بر امنیت کسب‌وکارها به طور معمول از ابزارهایی برای نظارت و ثبت فعالیت در برنامه‌ها، شبکه‌ها و کارکنان فناوری اطلاعات سیستم استفاده می‌کنند. علت اصلی هشدار و اقدام سریع برای رسیدگی و اصلاح تهدید، اغلب باعث ایجاد تغییرات و بهبود وضعیت امنیتی می شود که می تواند از رویدادهای مشابه در آینده جلوگیری کند.
نرم افزار جدید. این کسب و کار نیاز به یک برنامه تلفن همراه جدید را تعیین می کند که می تواند به مشتریان اجازه ورود به سیستم و دسترسی به اطلاعات حساب یا انجام تراکنش های دیگر از تلفن های هوشمند و تبلت ها را بدهد. توسعه دهندگان برای ایجاد و اصلاح یک برنامه کاربردی مناسب بر اساس نقشه راه برنامه ریزی شده تلاش می کنند. کارکنان عملیات هر تکرار از برنامه جدید تلفن همراه را برای دانلود پست می کنند و اجزای پشتیبان برنامه را در زیرساخت سازمان مستقر می کنند.
بهبود کسب و کار یک کسب و کار به در دسترس بودن بیشتر از یک برنامه کاربردی حیاتی برای کمک به راهبردهای درآمد یا تداوم کسب و کار نیاز دارد. ممکن است از کارکنان فناوری اطلاعات خواسته شود تا یک خوشه با قابلیت دسترسی بالا را طراحی کنند تا عملکرد و انعطاف پذیری بیشتری را برای برنامه ارائه دهند تا اطمینان حاصل شود که برنامه می تواند در مواجهه با قطعی های منفرد به عملکرد خود ادامه دهد. این را می توان با پیشرفت هایی در حفاظت و بازیابی ذخیره سازی داده جفت کرد.
پشتیبانی کاربر توسعه دهندگان در حال ایجاد یک ارتقای بزرگ برای یک برنامه تجاری حیاتی هستند. توسعه دهندگان و مدیران برای ایجاد اسناد جدید برای ارتقاء همکاری خواهند کرد. کارکنان فناوری اطلاعات ممکن است این ارتقا را برای آزمایش محدود بتا اجرا کنند – به گروهی از کاربران اجازه می‌دهد نسخه جدید را امتحان کنند – در حالی که آموزش جامعی را توسعه داده و ارائه می‌کنند که همه کاربران را برای انتشار نهایی نسخه جدید آماده می‌کند.

نرم افزار در مقابل سخت افزار

فناوری اطلاعات شامل چندین لایه تجهیزات فیزیکی (سخت‌افزار)، مجازی‌سازی، سیستم‌های مدیریت، ابزارهای اتوماسیون، سیستم‌های عامل، سایر نرم‌افزارهای سیستمی و برنامه‌های کاربردی است که برای انجام عملکردهای ضروری استفاده می‌شوند. دستگاه‌های کاربر، لوازم جانبی و نرم‌افزار را می‌توان در حوزه فناوری اطلاعات قرار داد. فناوری اطلاعات همچنین می تواند به معماری ها، روش ها و مقررات حاکم بر استفاده و ذخیره سازی داده ها اشاره کند.

فناوری اطلاعات

نرم افزار

نرم افزارها دو دسته هستند: نرم افزارهای سیستمی و برنامه های کاربردی. نرم افزار سیستم شامل برنامه های کامپیوتری است که عملکردهای محاسباتی اساسی را مدیریت می کنند. آنها شامل موارد زیر است:

سیستم عامل ها
بایوس ها؛
برنامه های بوت؛
مونتاژکنندگان؛ و
درایورهای دستگاه
کاربردهای تجاری عبارتند از:

پایگاه های داده مانند SQL Server؛
سیستم های تراکنش، مانند ثبت سفارش بلادرنگ؛
سرورهای ایمیل، مانند Microsoft Exchange
سرورهای وب مانند آپاچی و خدمات اطلاعات اینترنتی مایکروسافت (IIS)؛
مدیریت ارتباط با مشتری، مانند Oracle NetSuite و HubSpot. و
سیستم های برنامه ریزی منابع سازمانی، مانند SAP S/4HANA.
این برنامه‌ها از دستورالعمل‌های برنامه‌ریزی‌شده برای دستکاری، ادغام، پراکندگی و کار با داده‌ها برای اهداف تجاری استفاده می‌کنند.

برنامه های موبایلی که روی گوشی های هوشمند، تبلت ها و سایر دستگاه های قابل حمل اجرا می شوند، معمولاً از طریق اینترنت به برنامه های ابری یا مرکز داده متصل می شوند. این نرم افزارها دامنه محاسبات را گسترش داده و دسته جدیدی از نرم افزارها و مخابرات را ایجاد کرده اند که نگهداری آنها به تخصص خاصی نیاز دارد.

سخت افزار

انواع مختلفی از سخت افزار کامپیوتر وجود دارد. سرورهای کامپیوتری برنامه های تجاری را اجرا می کنند. سرورها با دستگاه های سرویس گیرنده در مدل کلاینت-سرور تعامل دارند. آنها همچنین با سرورهای دیگر در سراسر شبکه های کامپیوتری که معمولاً به اینترنت پیوند دارند، ارتباط برقرار می کنند.

Storage نوع دیگری از سخت افزار است. این هر فناوری است که اطلاعات را به عنوان داده نگهداری می کند. فضای ذخیره‌سازی ممکن است در یک سرور خاص محلی باشد یا بین بسیاری از سرورها به اشتراک گذاشته شود، و ممکن است در محل نصب شود یا از طریق یک سرویس ابری قابل دسترسی باشد. اطلاعاتی که ذخیره می شوند می توانند اشکال مختلفی داشته باشند، از جمله فایل، چند رسانه ای، تلفن و داده های وب و حسگرها. سخت افزار ذخیره سازی شامل حافظه با دسترسی تصادفی فرار (RAM) و همچنین نوار غیر فرار، درایوهای دیسک سخت و درایوهای حالت جامد است.

تجهیزات مخابراتی شامل کارت های رابط شبکه (NIC)، کابل کشی، ارتباطات بی سیم و دستگاه های سوئیچینگ، عناصر سخت افزاری را به یکدیگر و به شبکه های خارجی متصل می کند.

منبع

فناوری

کابل

کابلی که برای انتقال و توزیع نیروی برق استفاده می شود، کابل برق شناخته می شود. برای انتقال ولتاژ بالا در مکان هایی که استفاده از خطوط هوایی غیرعملی است استفاده می شود.

کابل برق از سه جزء اصلی یعنی هادی، دی الکتریک و غلاف ساخته شده است. مسیر هدایت جریان در کابل توسط هادی ارائه می شود. عایق یا دی الکتریک ولتاژ سرویس را تحمل می کند و هادی برق را با اشیاء دیگر جدا می کند. غلاف اجازه ورود رطوبت را نمی دهد و از کابل ها در برابر همه تأثیرات خارجی مانند حمله شیمیایی یا الکتروشیمیایی و آتش محافظت می کند.

انواع کابل برق

انواع مختلفی از کابل ها در همه جا برای کاربردهای مختلف استفاده می شود. همه کابل ها کاربرد یکسانی ندارند. عملکرد کابل به نوع کابل بستگی دارد. کابل های برق از سیم های آلومینیومی یا مسی ساخته شده اند که توسط یک پوشش عایق محافظت می شود که می تواند از پلیمرهای مصنوعی ساخته شود.

کابل ها بسته به هدفشان به 5 نوع طبقه بندی می شوند:

کابل های برق ریبون

این شامل چندین سیم عایق شده است که به موازات یکدیگر حرکت می کنند و برای انتقال چندین داده به طور همزمان استفاده می شود. به عنوان مثال، برای اتصال CPU به مادربرد استفاده می شود و به طور کلی برای اتصال دستگاه های شبکه استفاده می شود.

کابل های محافظ

این شامل 1 یا 2 سیم عایق است که برای انتقال بهتر سیگنال و حذف بی نظمی در فرکانس برق و تداخل خارجی در رادیو، توسط یک محافظ بافته بافته شده یا فویل مایلار آلومینیومی پوشانده شده است. این کابل ها جریان الکتریکی ولتاژ بالا را منتقل می کنند و توسط یک محافظ محافظت می شوند

کابل های جفت پیچ خورده

دارای دو یا چند سیم مسی عایق شده است که با یکدیگر تابیده شده و دارای کد رنگی هستند. این نوع سیم ها معمولا در کابل های تلفن استفاده می شوند و مقاومت در برابر تداخل خارجی را می توان با تعداد سیم ها اندازه گیری کرد.

کابل های کواکسیال

این شامل مس جامد یا هادی فولادی با روکش مس است که در نوار فلزی و نوار فلزی محصور شده است. این به طور کامل با یک ژاکت محافظ بیرونی عایق پوشانده شده است. از این نوع کابل ها برای شبکه های کامپیوتری و شبکه های صوتی و تصویری استفاده می شود.

کابل فیبر نوری

این نوع کابل ها وجود دارند که سیگنال های داده نوری را از منبع نور متصل به دستگاه گیرنده انتقال می دهند. ما تقریباً از چیستی فیبر نوری و کاربردهای آن در طیف گسترده ای از کاربردها آگاه هستیم.

اگر می‌خواهید بیشتر بدانید، اینها برخی از انواع کابل‌ها بودند، برنامه یادگیری BYJU’S را دانلود کنید

انواع کابل

کابل زیرزمینی به چه معناست؟

هنگامی که کابل برای انتقال و توزیع نیروی برق در زمین مدفون می شود، به آن کابل زیرزمینی می گویند. این در مناطق پرجمعیت استفاده می شود

فاکتوری را نام ببرید که بر اساس آن ضخامت لایه عایق هادی در کابل ها تعیین می شود.

بستگی به ولتاژ دارد

کابل

منبع

فناوری

فیبر نوری چیست؟

فیبر نوری چیست؟

فیبر نوری فناوری مرتبط با انتقال داده با استفاده از پالس های نوری است که همراه با یک فیبر بلند که معمولاً از پلاستیک یا شیشه ساخته شده است حرکت می کند. سیم های فلزی برای انتقال در ارتباطات فیبر نوری ترجیح داده می شوند زیرا سیگنال ها با آسیب کمتری حرکت می کنند. فیبرهای نوری نیز تحت تأثیر تداخل الکترومغناطیسی قرار نمی گیرند. کابل فیبر نوری از بازتاب کلی نور استفاده می کند. فیبرها به گونه ای طراحی شده اند که بسته به نیاز قدرت و فاصله انتقال، انتشار نور را همراه با فیبر نوری تسهیل می کنند. فیبر تک حالته برای انتقال از راه دور استفاده می شود، در حالی که فیبر چند حالته برای فواصل کوتاه تر استفاده می شود. روکش خارجی این الیاف به محافظت بهتری نسبت به سیم های فلزی نیاز دارد

انواع فیبر نوری

انواع فیبرهای نوری به ضریب شکست، مواد مورد استفاده و نحوه انتشار نور بستگی دارد.

طبقه بندی بر اساس ضریب شکست به شرح زیر است:

الیاف شاخص مرحله ای: از یک هسته احاطه شده توسط روکش تشکیل شده است که دارای یک ضریب شکست یکنواخت است.
فیبرهای شاخص درجه بندی شده: با افزایش فاصله شعاعی از محور فیبر، ضریب شکست فیبر نوری کاهش می یابد.
طبقه بندی بر اساس مواد استفاده شده به شرح زیر است:

فیبرهای نوری پلاستیکی: پلی متیل متاکریلات به عنوان ماده اصلی برای انتقال نور استفاده می شود.
الیاف شیشه: از الیاف شیشه ای بسیار ظریف تشکیل شده است.
طبقه بندی بر اساس نحوه انتشار نور به شرح زیر است:

فیبرهای تک حالته: از این فیبرها برای انتقال سیگنال از راه دور استفاده می شود.
فیبرهای چند حالته: از این فیبرها برای انتقال سیگنال در فواصل کوتاه استفاده می شود.
حالت انتشار و ضریب شکست هسته برای تشکیل چهار نوع ترکیبی از فیبرهای نوری به شرح زیر استفاده می شود:

استپ ایندکس الیاف تک حالته
فیبرهای شاخص درجه بندی شده – تک حالته
استپ ایندکس-الیاف چند حالته
الیاف شاخص درجه بندی شده – چند حالته

فیبر نوری

فیبر نوری چگونه کار می کند؟

فیبر نوری بر اساس اصل بازتاب داخلی کامل کار می کند. از پرتوهای نور می توان برای انتقال حجم عظیمی از داده ها استفاده کرد، اما در اینجا مشکلی وجود دارد – پرتوهای نور در خطوط مستقیم حرکت می کنند. بنابراین، مگر اینکه یک سیم بلند و مستقیم بدون هیچ گونه خمشی داشته باشیم، استفاده از این مزیت بسیار خسته کننده خواهد بود. در عوض، کابل های نوری به گونه ای طراحی شده اند که تمام پرتوهای نور را به سمت داخل خم می کنند (با استفاده از TIR). پرتوهای نور به طور پیوسته حرکت می کنند، از دیواره های فیبر نوری می پرند و داده ها را از سر به انتها منتقل می کنند. اگرچه سیگنال های نوری در فواصل در حال پیشرفت کاهش می یابند، بسته به خلوص مواد مورد استفاده، تلفات بسیار کمتر از استفاده از کابل های فلزی است. یک سیستم رله فیبر نوری از اجزای زیر تشکیل شده است:

فرستنده – سیگنال های نور را تولید می کند و آنها را به گونه ای رمزگذاری می کند که برای انتقال مناسب باشند.
فیبر نوری – وسیله ای برای انتقال پالس نور (سیگنال).
گیرنده نوری – پالس نور ارسالی (سیگنال) را دریافت می کند و آنها را برای استفاده مناسب رمزگشایی می کند.
بازسازی کننده نوری – برای انتقال داده از راه دور ضروری است

مزایای استفاده کردن از فیبر نوری

اقتصادی و مقرون به صرفه
نازک و غیر قابل اشتعال
مصرف برق کمتر
کاهش سیگنال کمتر
انعطاف پذیر و سبک وزن
از آموزگاران متخصص ما در BYJU’S درباره اپتیک، فیبر نوری، کاربرد آن و فیبرهای چند حالته بیشتر بیاموزید.

منبع

فناوری

دیتا
در محاسبات، داده ها اطلاعاتی هستند که به شکلی ترجمه شده اند که برای جابجایی یا پردازش کارآمد باشد. در مقایسه با کامپیوترها و رسانه های انتقال امروزی، داده ها اطلاعاتی هستند که به شکل دیجیتال باینری تبدیل می شوند. قابل قبول است که داده ها به عنوان موضوع مفرد یا موضوع جمع استفاده شوند. داده خام اصطلاحی است که برای توصیف داده ها در ابتدایی ترین فرمت دیجیتالی آن استفاده می شود.
مفهوم داده در زمینه محاسبات ریشه در کار کلود شانون، ریاضیدان آمریکایی معروف به پدر نظریه اطلاعات دارد. او مفاهیم دیجیتال باینری را بر اساس اعمال منطق بولی دو ارزشی در مدارهای الکترونیکی آغاز کرد. فرمت‌های رقم دودویی زیربنای پردازنده‌های مرکزی، حافظه‌های نیمه هادی و درایوهای دیسک، و همچنین بسیاری از دستگاه‌های جانبی رایج در محاسبات امروزی هستند. ورودی های اولیه کامپیوتر برای کنترل و داده ها به شکل کارت های پانچ و به دنبال آن نوار مغناطیسی و هارد دیسک بود.
در اوایل، اهمیت داده ها در محاسبات تجاری با محبوبیت عبارات «پردازش داده» و «پردازش الکترونیکی داده» آشکار شد، که برای مدتی طیف کاملی را در بر گرفت که امروزه به عنوان فناوری اطلاعات شناخته می شود. در طول تاریخ محاسبات شرکتی، تخصصی شدن اتفاق افتاد و یک حرفه داده متمایز همراه با رشد پردازش داده های شرکتی پدیدار شد.
دیتا

نحوه ذخیره داده ها

کامپیوترها داده ها، از جمله ویدئو، تصاویر، صداها و متن را به عنوان مقادیر باینری با استفاده از الگوهای تنها دو عدد نشان می دهند: 1 و 0. بیت کوچکترین واحد داده است و فقط یک مقدار را نشان می دهد. یک بایت هشت رقم باینری است. فضای ذخیره سازی و حافظه با مگابایت و گیگابایت اندازه گیری می شود.

واحدهای اندازه گیری داده با افزایش حجم داده های جمع آوری و ذخیره شده به رشد خود ادامه می دهند. برای مثال اصطلاح نسبتاً جدید “برونتوبایت” ذخیره سازی داده ای است که برابر با 10 تا 27 توان بایت است.

داده ها را می توان در قالب های فایل ذخیره کرد، مانند سیستم های اصلی که از ISAM و VSAM استفاده می کنند. فرمت های دیگر فایل برای ذخیره سازی، تبدیل و پردازش داده ها شامل مقادیر جدا شده با کاما است. این قالب‌ها همچنان در انواع مختلف ماشین‌ها کاربرد پیدا می‌کردند، حتی زمانی که رویکردهای داده‌محور ساختاریافته‌تر در محاسبات شرکتی جای گرفتند.

تخصص بیشتر به عنوان پایگاه داده، سیستم مدیریت پایگاه داده و سپس فناوری پایگاه داده رابطه ای برای سازماندهی اطلاعات ایجاد شد.

data

انواه داده ها

رشد وب و گوشی های هوشمند در دهه گذشته منجر به افزایش تولید داده های دیجیتالی شده است. داده‌ها اکنون شامل اطلاعات متنی، صوتی و تصویری، و همچنین گزارش‌های گزارش و فعالیت‌های وب هستند. بیشتر آن داده های بدون ساختار است.

اصطلاح داده های بزرگ برای توصیف داده هایی در محدوده پتابایت یا بزرگتر استفاده شده است. خلاصه‌نویسی داده‌های بزرگ را با 3 ولت به تصویر می‌کشد – حجم، تنوع و سرعت. با گسترش تجارت الکترونیک مبتنی بر وب، مدل های کسب و کار مبتنی بر داده های بزرگ تکامل یافته اند که داده ها را به خودی خود به عنوان یک دارایی در نظر می گیرند. چنین روندهایی همچنین باعث ایجاد دغدغه بیشتر با استفاده اجتماعی از داده ها و حریم خصوصی داده ها شده است.

داده ها معنایی فراتر از کاربرد آن در برنامه های کاربردی محاسباتی جهت پردازش داده ها دارند. به عنوان مثال، در اتصال قطعات الکترونیکی و ارتباطات شبکه، اصطلاح داده اغلب از “اطلاعات کنترل”، “بیت های کنترل” و اصطلاحات مشابه برای شناسایی محتوای اصلی یک واحد انتقال متمایز می شود. علاوه بر این، در علم، از اصطلاح داده برای توصیف مجموعه ای از حقایق استفاده می شود. این امر در زمینه هایی مانند امور مالی، بازاریابی، جمعیت شناسی و سلامت نیز صادق است.

مدیریت و استفاده از داده

با گسترش داده‌ها در سازمان‌ها، تاکید بیشتری بر تضمین کیفیت داده‌ها با کاهش تکرار و تضمین دقیق‌ترین سوابق جاری شده است. بسیاری از مراحل مربوط به مدیریت داده های مدرن شامل پاکسازی داده ها و همچنین فرآیندهای استخراج، تبدیل و بارگذاری (ETL) برای یکپارچه سازی داده ها است. داده‌های پردازش با ابرداده‌ها تکمیل می‌شوند، که گاهی اوقات به عنوان «داده‌های مربوط به داده» نامیده می‌شود، که به مدیران و کاربران کمک می‌کند تا پایگاه داده و سایر داده‌ها را درک کنند.

تجزیه و تحلیل هایی که داده های ساختاریافته و بدون ساختار را ترکیب می کنند، مفید شده اند، زیرا سازمان ها به دنبال سرمایه گذاری بر روی چنین اطلاعاتی هستند. سیستم‌هایی برای چنین تحلیل‌هایی به طور فزاینده‌ای برای عملکرد بلادرنگ تلاش می‌کنند، بنابراین برای مدیریت داده‌های دریافتی مصرف‌شده با نرخ‌های بالا و پردازش جریان‌های داده برای استفاده فوری در عملیات ساخته شده‌اند.

دیتا

با گذشت زمان، ایده پایگاه داده برای عملیات و تراکنش ها به پایگاه داده برای گزارش گیری و تجزیه و تحلیل داده های پیش بینی شده گسترش یافته است. یک مثال اصلی انبار داده است که برای پردازش سوالات مربوط به عملیات برای تحلیلگران تجاری و رهبران تجاری بهینه شده است. تاکید روزافزون بر یافتن الگوها و پیش بینی نتایج کسب و کار منجر به توسعه تکنیک های داده کاوی شده است.

متخصصان داده

حرفه مدیر پایگاه داده شاخه ای از فناوری اطلاعات است. این کارشناسان پایگاه داده روی طراحی، تنظیم و نگهداری پایگاه داده کار می کنند.

حرفه داده ریشه محکمی پیدا کرد زیرا سیستم مدیریت پایگاه داده رابطه ای (RDBMS) از دهه 1980 به طور گسترده در شرکت ها مورد استفاده قرار گرفت. ظهور پایگاه داده رابطه ای تا حدی توسط زبان پرس و جو ساختاریافته (SQL) فعال شد. بعدها، پایگاه‌های داده غیر SQL، که به پایگاه‌های داده NoSQL معروف هستند، به عنوان جایگزینی برای RDBMS‌های ایجاد شده به وجود آمدند.

امروزه، شرکت‌ها از متخصصان مدیریت داده استفاده می‌کنند یا نقش سرپرستی داده‌ها را به کارگران اختصاص می‌دهند، که شامل اجرای سیاست‌های امنیتی و استفاده از داده است که در طرح‌های حاکمیت داده مشخص شده است.

یک عنوان متمایز – دانشمند داده – به نظر می رسد برای توصیف متخصصان متمرکز بر داده کاوی و تجزیه و تحلیل. بهره مندی از ارائه علم داده به شیوه ای خاطره انگیز حتی باعث ظهور هنرمند داده شده است. یعنی فردی که در ترسیم نمودار و تجسم داده ها به روش های خلاقانه مهارت دارد.

منبع

فناوری

دیتابیس

پایگاه داده اینگونه تعریف شده است

پایگاه داده مجموعه ای سازمان یافته از اطلاعات یا داده های ساختار یافته است که معمولاً به صورت الکترونیکی در یک سیستم کامپیوتری ذخیره می شود. یک پایگاه داده معمولاً توسط یک سیستم مدیریت پایگاه داده (DBMS) کنترل می شود. با هم، داده ها و DBMS، همراه با برنامه های کاربردی مرتبط با آنها، به عنوان یک سیستم پایگاه داده نامیده می شوند که اغلب به یک پایگاه داده خلاصه می شود.

داده‌های موجود در رایج‌ترین انواع پایگاه‌های داده که امروزه در حال کار هستند، معمولاً در ردیف‌ها و ستون‌ها در مجموعه‌ای از جداول مدل‌سازی می‌شوند تا پردازش و پرس و جوی داده‌ها کارآمد باشد. سپس داده ها را می توان به راحتی در دسترس، مدیریت، اصلاح، به روز رسانی، کنترل و سازماندهی کرد. اکثر پایگاه های داده از زبان پرس و جو ساخت یافته (SQL) برای نوشتن و جست و جوی داده ها استفاده می کنند.

زبان جستجو ساختار یافته (sql) چیست؟

اس کیو ال

SQL یک زبان برنامه نویسی است که تقریباً توسط تمام پایگاه های داده رابطه ای برای پرس و جو، دستکاری و تعریف داده ها و برای ارائه کنترل دسترسی استفاده می شود. SQL برای اولین بار در IBM در دهه 1970 با شرکت Oracle به عنوان یکی از مشارکت کنندگان اصلی توسعه یافت، که منجر به اجرای استاندارد SQL ANSI شد، SQL باعث ایجاد برنامه های افزودنی بسیاری از شرکت هایی مانند IBM، Oracle و Microsoft شده است. اگرچه امروزه SQL هنوز به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد، زبان های برنامه نویسی جدید در حال ظهور هستند

تکامل پایگاه داده

پایگاه های داده از زمان پیدایش در اوایل دهه 1960 به طور چشمگیری تکامل یافته اند. پایگاه داده های ناوبری مانند پایگاه داده سلسله مراتبی (که بر یک مدل درخت مانند تکیه داشت و فقط یک رابطه یک به چند را مجاز می دانست) و پایگاه داده شبکه (یک مدل انعطاف پذیرتر که اجازه چندین رابطه را می داد) سیستم های اصلی بودند که برای ذخیره سازی استفاده می شدند. و دستکاری داده ها اگرچه ساده بود، اما این سیستم های اولیه انعطاف ناپذیر بودند. در دهه 1980 پایگاه داده های رابطه ای محبوب شدند و به دنبال آن پایگاه های داده شی گرا در دهه 1990 قرار گرفتند. اخیراً، پایگاه‌های داده NoSQL به عنوان پاسخی به رشد اینترنت و نیاز به سرعت و پردازش سریع‌تر داده‌های بدون ساختار پدید آمدند. امروزه، پایگاه‌های اطلاعاتی ابری و پایگاه‌های اطلاعاتی خودران، در مورد نحوه جمع‌آوری، ذخیره‌سازی، مدیریت و استفاده از داده‌ها در حال پیشرفت هستند.

پایگاه داده

تفاوت بین پایگاه داده و صفحه گسترده چیست؟

پایگاه های داده و صفحات گسترده (مانند مایکروسافت اکسل) هر دو راه های مناسبی برای ذخیره اطلاعات هستند. تفاوت های اولیه بین این دو عبارتند از:

نحوه ذخیره و دستکاری داده ها
چه کسی می تواند به داده ها دسترسی داشته باشد
چه مقدار داده را می توان ذخیره کرد
صفحات گسترده در ابتدا برای یک کاربر طراحی شده بودند و ویژگی های آنها نشان دهنده آن است. آنها برای یک کاربر یا تعداد کمی از کاربرانی که نیازی به دستکاری داده های بسیار پیچیده ندارند، عالی هستند. از سوی دیگر، پایگاه‌های داده به گونه‌ای طراحی شده‌اند که مجموعه‌های بسیار بزرگ‌تری از اطلاعات سازمان‌یافته را در خود جای دهند – گاهی اوقات مقادیر بسیار زیادی. پایگاه های داده به چندین کاربر به طور همزمان اجازه می دهد تا با استفاده از منطق و زبان بسیار پیچیده، به سرعت و ایمن به داده ها دسترسی پیدا کرده و آنها را جستجو کنند.

انواع پایگاه داده

انواع مختلفی از پایگاه های داده وجود دارد. بهترین پایگاه داده برای یک سازمان خاص بستگی به نحوه استفاده سازمان از داده ها دارد.

پایگاه داده های رابطه ای
پایگاه داده های رابطه ای در دهه 1980 غالب شدند. موارد در یک پایگاه داده رابطه ای به صورت مجموعه ای از جداول با ستون ها و ردیف ها سازماندهی می شوند. فناوری پایگاه داده رابطه ای کارآمدترین و منعطف ترین راه را برای دسترسی به اطلاعات ساختاریافته فراهم می کند.
پایگاه های داده شی گرا
اطلاعات در یک پایگاه داده شی گرا مانند برنامه نویسی شی گرا به شکل اشیا نمایش داده می شود.
پایگاه های داده توزیع شده
یک پایگاه داده توزیع شده شامل دو یا چند فایل است که در سایت های مختلف قرار دارند. پایگاه داده ممکن است در چندین رایانه ذخیره شود، در یک مکان فیزیکی قرار داشته باشند، یا در شبکه های مختلف پراکنده شده باشند.
انبارهای داده
یک مخزن مرکزی برای داده ها، انبار داده نوعی پایگاه داده است که به طور خاص برای پرس و جو و تجزیه و تحلیل سریع طراحی شده است.

پایگاه های داده NoSQL
یک NoSQL یا پایگاه داده غیررابطه ای اجازه می دهد تا داده های بدون ساختار و نیمه ساختار یافته ذخیره و دستکاری شوند (برخلاف یک پایگاه داده رابطه ای، که تعریف می کند چگونه تمام داده های درج شده در پایگاه داده باید ترکیب شوند). پایگاه داده های NoSQL با رایج شدن و پیچیده تر شدن برنامه های کاربردی وب محبوبیت پیدا کردند.
پایگاه داده های نموداری
یک پایگاه داده گراف داده ها را بر حسب موجودیت ها و روابط بین موجودیت ها ذخیره می کند.
پایگاه های داده OLTP پایگاه داده OLTP یک پایگاه داده سریع و تحلیلی است که برای تعداد زیادی از تراکنش های انجام شده توسط چندین کاربر طراحی شده است.
اینها تنها تعداد کمی از چندین نوع پایگاه داده هستند که امروزه مورد استفاده قرار می گیرند. سایر پایگاه‌های اطلاعاتی کمتر رایج برای کارکردهای علمی، مالی یا سایر موارد بسیار خاص طراحی شده‌اند. علاوه بر انواع مختلف پایگاه داده، تغییرات در رویکردهای توسعه فناوری و پیشرفت‌های چشمگیر مانند ابر و اتوماسیون، پایگاه‌های داده را به مسیرهای کاملاً جدیدی سوق می‌دهد. برخی از آخرین پایگاه های داده عبارتند از

پایگاه های داده منبع باز

پایگاه های داده NoSQL
یک NoSQL یا پایگاه داده غیررابطه ای اجازه می دهد تا داده های بدون ساختار و نیمه ساختار یافته ذخیره و دستکاری شوند (برخلاف یک پایگاه داده رابطه ای، که تعریف می کند چگونه تمام داده های درج شده در پایگاه داده باید ترکیب شوند). پایگاه داده های NoSQL با رایج شدن و پیچیده تر شدن برنامه های کاربردی وب محبوبیت پیدا کردند.
پایگاه داده های نموداری
یک پایگاه داده گراف داده ها را بر حسب موجودیت ها و روابط بین موجودیت ها ذخیره می کند.
پایگاه های داده OLTP پایگاه داده OLTP یک پایگاه داده سریع و تحلیلی است که برای تعداد زیادی از تراکنش های انجام شده توسط چندین کاربر طراحی شده است.
اینها تنها تعداد کمی از چندین نوع پایگاه داده هستند که امروزه مورد استفاده قرار می گیرند. سایر پایگاه‌های اطلاعاتی کمتر رایج برای کارکردهای علمی، مالی یا سایر موارد بسیار خاص طراحی شده‌اند. علاوه بر انواع مختلف پایگاه داده، تغییرات در رویکردهای توسعه فناوری و پیشرفت‌های چشمگیر مانند ابر و اتوماسیون، پایگاه‌های داده را به مسیرهای کاملاً جدیدی سوق می‌دهد. برخی از آخرین پایگاه های داده عبارتند از

پایگاه های داده منبع باز
سیستم پایگاه داده منبع باز سیستمی است که کد منبع آن منبع باز است. چنین پایگاه هایی می توانند پایگاه داده های SQL یا NoSQL باشند.
پایگاه داده های ابری
پایگاه داده ابری مجموعه ای از داده ها، ساختاریافته یا بدون ساختار، است که در یک پلت فرم محاسبات ابری خصوصی، عمومی یا ترکیبی قرار دارد. دو نوع مدل پایگاه داده ابری وجود دارد: سنتی و پایگاه داده به عنوان سرویس (DBaaS). با DBaaS، وظایف اداری و نگهداری توسط یک ارائه دهنده خدمات انجام می شود.


پایگاه داده چند مدل
پایگاه داده های چند مدلی انواع مختلفی از مدل های پایگاه داده را در یک صفحه پشتی یکپارچه و یکپارچه ترکیب می کنند. این بدان معنی است که آنها می توانند انواع مختلف داده را در خود جای دهند.
پایگاه داده سند/JSON
پایگاه داده های اسناد که برای ذخیره، بازیابی و مدیریت اطلاعات مبتنی بر سند طراحی شده اند، روشی مدرن برای ذخیره داده ها در قالب JSON به جای ردیف و ستون است.
پایگاه داده های خودران
جدیدترین و پیشگامانه ترین نوع پایگاه داده، پایگاه های داده خودران (که به عنوان پایگاه های اطلاعاتی مستقل نیز شناخته می شوند) مبتنی بر ابر هستند و از یادگیری ماشین برای تنظیم خودکار پایگاه داده، امنیت، تهیه نسخه پشتیبان، به روز رسانی و سایر وظایف مدیریت معمولی که به طور سنتی توسط مدیران پایگاه داده انجام می شود، استفاده می کنند.

پایگاه داده

نرم افزار پایگاه داده چیست؟

نرم‌افزار پایگاه داده برای ایجاد، ویرایش و نگهداری فایل‌ها و سوابق پایگاه داده استفاده می‌شود که امکان ایجاد آسان‌تر فایل و رکورد، ورود داده‌ها، ویرایش داده‌ها، به‌روزرسانی و گزارش‌دهی را فراهم می‌کند. این نرم افزار همچنین ذخیره سازی داده ها، تهیه نسخه پشتیبان و گزارش، کنترل دسترسی چندگانه و امنیت را انجام می دهد. امنیت پایگاه داده قوی امروزه به ویژه مهم است، زیرا سرقت داده ها بیشتر می شود. نرم افزار پایگاه داده گاهی اوقات به عنوان “سیستم مدیریت پایگاه داده” (DBMS) نیز نامیده می شود.

نرم افزار پایگاه داده مدیریت داده ها را ساده تر می کند و به کاربران امکان می دهد داده ها را به شکل ساختاریافته ذخیره کرده و سپس به آنها دسترسی داشته باشند. معمولاً یک رابط گرافیکی برای کمک به ایجاد و مدیریت داده ها دارد و در برخی موارد، کاربران می توانند با استفاده از نرم افزار پایگاه داده پایگاه داده خود را بسازند.

سیستم مدیریت پایگاه داده(DBMS)چیست؟

یک پایگاه داده معمولاً به یک برنامه نرم افزار پایگاه داده جامع نیاز دارد که به عنوان سیستم مدیریت پایگاه داده (DBMS) شناخته می شود. یک DBMS به عنوان رابط بین پایگاه داده و کاربران نهایی یا برنامه های آن عمل می کند و به کاربران اجازه می دهد تا نحوه سازماندهی و بهینه سازی اطلاعات را بازیابی، به روز رسانی و مدیریت کنند. یک DBMS همچنین نظارت و کنترل پایگاه‌های داده را تسهیل می‌کند و انواع عملیات اداری مانند نظارت بر عملکرد، تنظیم، و پشتیبان‌گیری و بازیابی را امکان‌پذیر می‌سازد.

برخی از نمونه‌های نرم‌افزار پایگاه داده یا DBMS معروف عبارتند از: MySQL، Microsoft Access، Microsoft SQL Server، FileMaker Pro، Oracle Database و dBASE.

پایگاه داده (MYSQL)چیست؟

MySQL یک سیستم مدیریت پایگاه داده رابطه‌ای منبع باز مبتنی بر SQL است. برای برنامه های کاربردی وب طراحی و بهینه شده است و می تواند بر روی هر پلتفرمی اجرا شود. با ظهور الزامات جدید و متفاوت با اینترنت، MySQL به پلتفرم انتخابی برای توسعه دهندگان وب و برنامه های کاربردی مبتنی بر وب تبدیل شد. از آنجایی که برای پردازش میلیون ها پرس و جو و هزاران تراکنش طراحی شده است، MySQL یک انتخاب محبوب برای مشاغل تجارت الکترونیک است که نیاز به مدیریت نقل و انتقالات پولی متعدد دارند. انعطاف پذیری بر اساس تقاضا ویژگی اصلی MySQL است.

MySQL DBMS پشت برخی از برترین وب سایت ها و برنامه های کاربردی مبتنی بر وب در جهان است، از جمله Airbnb، Uber، LinkedIn، Facebook، Twitter و YouTube.

دیتابیس

استفاده از پایگاه داده برای بهبود عملکرد و تصمیم گیری کسب و کار

با جمع‌آوری انبوه داده‌ها از اینترنت اشیا که زندگی و صنعت را در سراسر جهان متحول کرده است، امروزه کسب‌وکارها به داده‌های بیشتری نسبت به قبل دسترسی دارند. سازمان‌های آینده‌نگر اکنون می‌توانند از پایگاه‌های اطلاعاتی برای فراتر رفتن از ذخیره‌سازی و تراکنش‌های اولیه داده‌ها برای تجزیه و تحلیل مقادیر زیادی از داده‌ها از چندین سیستم استفاده کنند. با استفاده از پایگاه داده و سایر ابزارهای محاسباتی و هوش تجاری، سازمان‌ها اکنون می‌توانند از داده‌هایی که جمع‌آوری می‌کنند برای اجرای کارآمدتر، امکان تصمیم‌گیری بهتر و چابک‌تر شدن و مقیاس‌پذیری استفاده کنند. بهینه‌سازی دسترسی و توان عملیاتی به داده‌ها امروزه برای کسب‌وکارها حیاتی است، زیرا حجم داده‌های بیشتری برای ردیابی وجود دارد. داشتن پلتفرمی که بتواند عملکرد، مقیاس و چابکی مورد نیاز کسب‌وکارها را در طول زمان ارائه دهد، بسیار مهم است.

پایگاه داده خودران آماده است تا این قابلیت ها را افزایش دهد. از آنجایی که پایگاه‌های اطلاعاتی خودران فرآیندهای دستی گران و زمان‌بر را خودکار می‌کنند، کاربران تجاری را آزاد می‌کنند تا با داده‌های خود فعال‌تر شوند. با داشتن کنترل مستقیم بر توانایی ایجاد و استفاده از پایگاه‌های اطلاعاتی، کاربران کنترل و استقلال را به دست می‌آورند و در عین حال استانداردهای امنیتی مهمی را حفظ می‌کنند.

منبع:

فناوری

دیتاسنتر

مرکز داده تسهیلاتی است که عملیات و تجهیزات مشترک فناوری اطلاعات یک سازمان را برای اهداف ذخیره سازی، پردازش و انتشار داده ها و برنامه ها متمرکز می کند. از آنجایی که مراکز داده حیاتی ترین و اختصاصی ترین دارایی های یک سازمان را در خود جای داده اند، برای تداوم عملیات روزانه حیاتی هستند. در نتیجه امنیت و قابلیت اطمینان مراکز داده و اطلاعات آنها از اولویت های اصلی هر سازمانی است.

در گذشته، مراکز داده زیرساخت های فیزیکی بسیار کنترل شده بودند، اما ابر عمومی از آن زمان این مدل را تغییر داده است. به جز مواردی که محدودیت‌های نظارتی نیاز به یک مرکز داده در محل بدون اتصال به اینترنت دارد، بیشتر زیرساخت‌های مرکز داده مدرن از سرورهای فیزیکی داخلی به زیرساخت‌های مجازی تبدیل شده‌اند که از برنامه‌ها و بارهای کاری در محیط‌های چند ابری پشتیبانی می‌کنند.

نقش مرکز داده

مراکز داده بخشی جدایی ناپذیر از شرکت هستند که برای پشتیبانی از برنامه های کاربردی تجاری و ارائه خدماتی مانند:

ذخیره سازی، مدیریت، پشتیبان گیری و بازیابی اطلاعات
برنامه های بهره وری، مانند ایمیل
معاملات تجارت الکترونیک با حجم بالا
تقویت جوامع بازی آنلاین
کلان داده، یادگیری ماشین و هوش مصنوعی
امروزه بیش از 7 میلیون مرکز داده در سراسر جهان وجود دارد. عملاً هر کسب و کار و نهاد دولتی مرکز داده خود را می سازد و نگهداری می کند یا به مدل های شخص دیگری دسترسی دارد، اگر نه هر دو مدل. امروزه گزینه‌های زیادی در دسترس هستند، مانند اجاره سرورها در یک مکان هم‌زمان، استفاده از خدمات مرکز داده که توسط شخص ثالث مدیریت می‌شود، یا استفاده از سرویس‌های مبتنی بر ابر عمومی از میزبان‌هایی مانند آمازون، مایکروسافت، سونی و گوگل.

مرگز داده

اجزای اصلی مرکز داده

معماری و الزامات مرکز داده می تواند به طور قابل توجهی متفاوت باشد. به عنوان مثال، مرکز داده ای که برای یک ارائه دهنده خدمات ابری مانند آمازون ساخته شده است، نیازهای تسهیلات، زیرساخت ها و امنیتی را برآورده می کند که به طور قابل توجهی با یک مرکز داده کاملا خصوصی متفاوت است، مانند مرکز داده ای که برای یک مرکز دولتی ساخته شده است که به امنیت داده های طبقه بندی شده اختصاص دارد.

صرف نظر از طبقه بندی، یک عملیات موثر مرکز داده از طریق سرمایه گذاری متعادل در تسهیلات و تجهیزاتی که در آن قرار دارد به دست می آید. علاوه بر این، از آنجایی که مراکز داده اغلب داده‌ها و برنامه‌های کاربردی حیاتی سازمان را در خود جای می‌دهند، ضروری است که هم امکانات و هم تجهیزات در برابر مزاحمان و حملات سایبری ایمن باشند.

عناصر اولیه یک مرکز داده به شرح زیر تجزیه می شوند:

تسهیلات – فضای قابل استفاده در دسترس برای تجهیزات فناوری اطلاعات. فراهم کردن دسترسی شبانه روزی به اطلاعات، مراکز داده را به یکی از پرمصرف ترین امکانات جهان تبدیل می کند. طراحی برای بهینه سازی فضا و کنترل محیطی برای نگه داشتن تجهیزات در محدوده دما/رطوبت خاص هر دو مورد تاکید قرار گرفته است.
اجزای اصلی – تجهیزات و نرم افزار برای عملیات فناوری اطلاعات و ذخیره سازی داده ها و برنامه های کاربردی. اینها ممکن است شامل سیستم های ذخیره سازی باشد. سرورها؛ زیرساخت شبکه، مانند سوئیچ ها و روترها؛ و عناصر مختلف امنیت اطلاعات، مانند فایروال ها.
زیرساخت پشتیبانی – تجهیزاتی که به حفظ ایمن بالاترین دسترسی ممکن کمک می کند. موسسه Uptime چهار سطح از مراکز داده را تعریف کرده است که در دسترس بودن آنها از 99.671٪ تا 99.995٪ متغیر است. برخی از اجزای زیرساخت پشتیبانی عبارتند از:
منابع برق اضطراری (UPS) – بانک باتری، ژنراتورها و منابع انرژی اضافی.
کنترل محیطی – تهویه مطبوع اتاق کامپیوتر (CRAC)؛ سیستم های گرمایش، تهویه و تهویه مطبوع (HVAC)؛ و سیستم های اگزوز
سیستم های امنیتی فیزیکی – بیومتریک و سیستم های نظارت تصویری.
کارکنان عملیات – پرسنلی که برای نظارت بر عملیات و نگهداری تجهیزات فناوری اطلاعات و زیرساخت در شبانه روز در دسترس هستند.
مراکز داده در سال های اخیر پیشرفت چشمگیری داشته اند. از آنجایی که نیازهای سازمانی IT به سمت خدمات درخواستی حرکت می کند، زیرساخت مرکز داده از سرورهای داخلی به زیرساخت مجازی تبدیل شده است که از بار کاری در میان استخرهای زیرساخت فیزیکی و محیط های چند ابری پشتیبانی می کند. این روزها عبارتی وجود دارد: مرکز داده مدرن جایی است که حجم کاری شما در آن قرار دارد.

سه مورد استفاده برای ایمن سازی یک مرکز داده ترکیبی را بخوانید تا در مورد تکامل مرکز داده و همچنین نحوه ایمن سازی مراکز داده مدرن و ابرهای ترکیبی بیشتر بدانید.

منبع

پزشکی

غده هیپوفیز

غده هیپوفیز شما یک غده درون ریز کوچک به اندازه نخود است که در پایه مغز و زیر هیپوتالاموس قرار دارد. چندین هورمون مهم ترشح می کند و عملکرد بسیاری از غدد دیگر سیستم غدد درون ریز را کنترل می کند.

غده هیپوفیز

غده هیپوفیز شما (همچنین به عنوان هیپوفیز شناخته می شود) یک غده کوچک به اندازه نخود است که در پایه مغز شما در زیر هیپوتالاموس قرار دارد. در اتاقک کوچک خود در زیر مغز شما قرار دارد که به نام sella turcica شناخته می شود. این بخشی از سیستم غدد درون ریز شما است و مسئول ساخت چندین هورمون ضروری است. غده هیپوفیز شما همچنین به سایر غدد سیستم غدد درون ریز می گوید که هورمون ها را ترشح کنند.

غده اندامی است که یک یا چند ماده مانند هورمون ها، شیره های گوارشی، عرق یا اشک می سازد. غدد درون ریز هورمون ها را مستقیماً وارد جریان خون شما می کنند.

هورمون ها مواد شیمیایی هستند که عملکردهای مختلف بدن شما را با انتقال پیام از طریق خون به اندام ها، پوست، ماهیچه ها و سایر بافت های مختلف هماهنگ می کنند. این سیگنال ها به بدن شما می گویند که چه کاری و چه زمانی باید انجام دهد.

غده هیپوفیز شما به دو بخش اصلی تقسیم می شود: هیپوفیز قدامی (لوب جلویی) و هیپوفیز خلفی (لوب پشتی). هیپوفیز شما از طریق ساقه ای از عروق خونی و اعصاب به نام ساقه هیپوفیز (همچنین به عنوان اینفاندیبولوم شناخته می شود) به هیپوتالاموس شما متصل می شود.

غده هیپوفیز کدام هورمون ها را میسازد؟

لوب قدامی غده هیپوفیز هورمون های زیر را می سازد و آزاد می کند:

هورمون آدرنوکورتیکوتروپیک (ACTH یا کورتیکوتروفین): ACTH در واکنش بدن شما به استرس نقش دارد. این غدد آدرنال شما را برای تولید کورتیزول (“هورمون استرس”) تحریک می کند، که عملکردهای زیادی دارد، از جمله تنظیم متابولیسم، حفظ فشار خون، تنظیم سطح گلوکز خون (قند خون) و کاهش التهاب و غیره.
هورمون محرک فولیکول (FSH): FSH تولید اسپرم را در افرادی که در بدو تولد مرد هستند تحریک می کند. FSH تخمدان ها را برای تولید استروژن تحریک می کند و نقشی در رشد تخمک در افرادی که در بدو تولد به آنها اختصاص داده شده است، دارد. این هورمون به عنوان یک هورمون گنادوتروفیک شناخته می شود.
هورمون رشد (GH): در کودکان، هورمون رشد باعث تحریک رشد می شود. به عبارت دیگر به رشد قد کودکان کمک می کند. در بزرگسالان، هورمون رشد به حفظ ماهیچه ها و استخوان های سالم کمک می کند و بر توزیع چربی تأثیر می گذارد. GH همچنین بر متابولیسم شما تأثیر می گذارد (چگونه بدن شما غذایی که می خورید را به انرژی تبدیل می کند).
هورمون لوتئینیزه کننده (LH): LH باعث تحریک تخمک گذاری در افرادی که در بدو تولد زن هستند و تولید تستوسترون را در افرادی که در بدو تولد مرد هستند تحریک می کند. LH به دلیل نقشی که در کنترل عملکرد تخمدان ها و بیضه ها که به غدد جنسی معروف هستند، به عنوان یک هورمون گنادوتروفیک نیز شناخته می شود.
پرولاکتین: پرولاکتین تولید شیر مادر (شیردهی) را پس از زایمان تحریک می کند. می تواند بر باروری و عملکرد جنسی در بزرگسالان تأثیر بگذارد.
هورمون محرک تیروئید (TSH): TSH تیروئید شما را تحریک می کند تا هورمون های تیروئیدی تولید کند که متابولیسم، سطح انرژی و سیستم عصبی شما را مدیریت می کند.
لوب خلفی غده هیپوفیز شما هورمون های زیر را ذخیره و آزاد می کند، اما هیپوتالاموس آنها را می سازد:

هورمون ضد ادرار (ADH یا وازوپرسین): این هورمون تعادل آب و سطح سدیم را در بدن شما تنظیم می کند.
اکسی توسین: هیپوتالاموس شما اکسی توسین می سازد و غده هیپوفیز شما آن را ذخیره و آزاد می کند. اکسی توسین در افرادی که در بدو تولد به آنها زن اختصاص داده شده است، با ارسال سیگنال هایی به رحم آنها برای انقباض به پیشرفت زایمان در طول زایمان کمک می کند. همچنین باعث جاری شدن شیر مادر می شود و بر پیوند بین والدین و نوزاد تأثیر می گذارد. در افرادی که در بدو تولد مرد هستند، اکسی توسین در حرکت اسپرم نقش دارد.

ایا میتوانید بدون غده هیپوفیز زندگی کنید؟

شما می توانید بدون غده هیپوفیز خود زندگی کنید تا زمانی که برای جایگزینی هورمون های هیپوفیز که از دست داده اید دارو مصرف کنید. هورمون های غده هیپوفیز برای حفظ چندین عملکرد بدن بسیار مهم هستند. کمبود درمان نشده تمام هورمون های هیپوفیز تهدید کننده زندگی است

عملکرد غده هیپوفیز چیست؟

عملکرد اصلی غده هیپوفیز شما تولید و ترشح چندین هورمون است که به انجام عملکردهای مهم بدن کمک می کند، از جمله:

رشد.
متابولیسم (چگونه بدن شما انرژی غذایی را که می خورید تغییر می دهد و مدیریت می کند).
تولید مثل.
پاسخ به استرس یا تروما.
شیردهی
تعادل آب و سدیم (نمک).
زایمان و زایمان.
غده هیپوفیز خود را مانند یک ترموستات در نظر بگیرید. ترموستات کنترل دمای ثابتی را در خانه شما انجام می دهد تا راحت باشد. این سیگنال‌ها را به سیستم‌های گرمایش و سرمایش شما ارسال می‌کند تا برای ثابت نگه داشتن دمای هوا، تعداد درجه‌ای معینی را بالا یا پایین کنند.

غده هیپوفیز شما عملکردهای بدن شما را به همان شیوه کنترل می کند. هیپوفیز شما سیگنال هایی را – از طریق هورمون های خود – به اندام ها و غدد شما می فرستد تا به آنها بگوید چه عملکردهایی و چه زمانی لازم است. تنظیمات مناسب برای بدن شما به عوامل مختلفی از جمله سن و جنس بستگی دارد

غده هیپوفیز

هیپوتالاموس و غده هیپوفیز چگونه به هم تعامل دارند

غده هیپوفیز و هیپوتالاموس شما با هم یک مجموعه هیپوتالاموس-هیپوفیز را تشکیل می دهند که به عنوان مرکز فرماندهی مرکزی مغز شما برای کنترل عملکردهای حیاتی بدن عمل می کند.

هیپوتالاموس شما بخشی از مغز شما است که مسئول برخی از عملیات اساسی بدن شما است. این پیام‌ها را به سیستم عصبی خودمختار شما می‌فرستد که مواردی مانند فشار خون، ضربان قلب و تنفس را کنترل می‌کند. هیپوتالاموس شما همچنین به غده هیپوفیز می‌گوید که هورمون‌هایی را تولید و ترشح کند که بر سایر نواحی بدن شما تأثیر می‌گذارد.

غده هیپوفیز شما از طریق ساقه ای از عروق خونی و اعصاب (ساقه هیپوفیز) به هیپوتالاموس شما متصل است. از طریق آن ساقه، هیپوتالاموس شما از طریق هورمون ها با لوب هیپوفیز قدامی و از طریق تکانه های عصبی با لوب خلفی ارتباط برقرار می کند. هیپوتالاموس شما همچنین هورمون اکسی توسین و آنتی دیورتیک تولید می کند و به هیپوفیز خلفی شما می گوید که چه زمانی این هورمون ها را ذخیره و آزاد کند.

هیپوتالاموس هورمون های زیر را برای ارتباط و تحریک غده هیپوفیز تولید می کند:

هورمون آزاد کننده کورتیکوتروفین (CRH).
دوپامین
هورمون آزاد کننده گنادوتروپین (GnRH).
هورمون آزاد کننده هورمون رشد (GHRH).
سوماتوستاتین.
هورمون آزاد کننده تیروتروپین (TRH).
از آنجایی که غده هیپوفیز و هیپوتالاموس شما بسیار نزدیک با هم کار می کنند، اگر یکی از آنها آسیب ببیند، می تواند بر عملکرد هورمونی دیگری تأثیر بگذارد.

منبع

پزشکی

هیپوتالاموس

هیپوتالاموس شما، ساختاری در عمق مغز شما، به عنوان مرکز هماهنگ کننده کنترل هوشمند بدن شما عمل می کند. عملکرد اصلی آن این است که بدن شما را در یک حالت پایدار به نام هموستاز نگه دارد. کار خود را با تأثیر مستقیم بر سیستم عصبی خودمختار یا با مدیریت هورمون ها انجام می دهد. بسیاری از شرایط می تواند به هیپوتالاموس شما آسیب برساند، که می تواند بر بسیاری از عملکردهای بدن تأثیر بگذارد.

این بخش از مغز چیست؟

هیپوتالاموس ساختاری در اعماق مغز شما است. این پیوند اصلی بین سیستم غدد درون ریز و سیستم عصبی شما است.

عملکرد اصلی هیپوتالاموس شما این است که به این پیام ها واکنش نشان دهد تا بدن شما را در یک حالت پایدار یا تعادل داخلی نگه دارد. درست همانطور که ممکن است یک سیستم “کنترل هوشمند” برای مدیریت یکپارچه همه عملکردهای خانه خود داشته باشید، هیپوتالاموس مرکز هماهنگ کننده “کنترل هوشمند” بدن شما است. هیپوتالاموس شما به مدیریت موارد زیر کمک می کند:

دمای بدن.
فشار خون.
گرسنگی و تشنگی.
احساس سیری هنگام غذا خوردن.
حالت.
میل جنسی
خواب.
هیپوتالاموس شما بسیاری از وظایف “تعادل بدن” خود را یا با تأثیر مستقیم بر سیستم عصبی خودمختار یا با مدیریت هورمون ها انجام می دهد. سیستم عصبی خودمختار شما (عملکردهای بدن که به طور خودکار کار می کنند) چندین عملکرد مهم مانند ضربان قلب و تنفس (تنفس) را کنترل می کند.

هورمون ها “پیام رسان های شیمیایی” هستند که در جریان خون شما به قسمت دیگری از بدن شما می روند. هورمون ها یا با غده درون ریز دیگری (که هورمون های دیگر را آزاد می کنند) یا با یک اندام خاص ارتباط برقرار می کنند.

هیپوتالاموس شما:

برخی از هورمون ها را خودش می سازد که در جای دیگر (در هیپوفیز خلفی) ذخیره می شوند.
سیگنال ها (هورمون ها) را به غده هیپوفیز شما می فرستد، که یا هورمون هایی را آزاد می کند که مستقیماً بر بخشی از بدن شما تأثیر می گذارد یا سیگنال (هورمون) دیگری را به غده دیگری در بدن شما می فرستد که سپس هورمون خود را آزاد می کند.

هیپوتالاموس

هیپوتالاموس چگونه با غده هیپوفیز تعامل دارد؟

غده هیپوفیز شما درست زیر هیپوتالاموس شما قرار دارد. از دو لوب به نام هیپوفیز قدامی و هیپوفیز خلفی تشکیل شده است. هیپوتالاموس شما از طریق شبکه ای از رگ های خونی به لوب قدامی شما متصل است و با آن ارتباط برقرار می کند. از طریق بافتی به نام ساقه هیپوفیز با لوب خلفی شما ارتباط برقرار می کند.

هیپوتالاموس شما سیگنال هایی را به شکل هورمون های آزاد کننده ارسال می کند تا به هیپوفیز قدامی و خلفی بگوید که چه زمانی هورمون های خود را ترشح کند.

هیپوفیز قدامی

این نمودار هورمون هایی را که توسط هیپوتالاموس به هیپوفیز قدامی شما ترشح می شود، هورمونی که هیپوفیز به نوبه خود ترشح می کند و آنچه که هورمون انجام می دهد را نشان می دهد.

هیپوفیز خلفی

هیپوتالاموس شما دو هورمون می سازد اما آنها را در هیپوفیز خلفی ذخیره می کند. هنگامی که این هورمون ها مورد نیاز است، هیپوتالاموس شما سیگنالی را به هیپوفیز خلفی ارسال می کند تا آنها را در جریان خون آزاد کند. این دو هورمون عبارتند از:

اکسی توسین: این هورمون به فرآیند زایمان (تحریک انقباض عضلات رحم) و در شیردهی (آزاد شدن شیر مادر) کمک می کند. همچنین تصور می شود که در پیوندهای انسانی، برانگیختگی جنسی، اعتماد، شناخت، چرخه خواب و احساس خوب بودن نقش دارد.
وازوپرسین: این هورمون که هورمون ضد ادرار (ADH) نیز نامیده می شود، کنترل حجم آب/ادرار و فشار خون بدن شما را تنظیم می کند.

سایر نقش های هیپوتالاموس

هیپوتالاموس شما نیز این هورمون ها را تولید می کند:

دوپامین دوپامین هورمون “احساس خوب” است. به شما حس لذت می دهد. وقتی احساس لذت می کنید به شما انگیزه می دهد که کاری انجام دهید. دوپامین به هیپوفیز سیگنال می دهد که ترشح پرولاکتین را متوقف کند.
سوماتوستاتین. این هورمون از ترشح چندین هورمون دیگر از جمله هورمون رشد، هورمون محرک تیروئید، کوله سیستوکینین و انسولین جلوگیری می کند. به نوبه خود، همه این هورمون ها تولید سوماتوستاتین را کنترل می کنند.

هیپوتالاموس

اگر هیپوتالاموس اسیب ببیند چه میشود؟

وقتی هیپوتالاموس شما آسیب می بیند، آنطور که باید عمل نمی کند. اصطلاح دیگر برای زمانی که مشکلی در هیپوتالاموس شما وجود دارد، اختلال عملکرد هیپوتالاموس است.

علل اختلال عملکرد هیپوتالاموس عبارتند از:

صدمات سر، مانند ضربه مغزی.
عفونت مغزی
تومور مغزی در داخل یا اطراف هیپوتالاموس یا آنوریسم مغزی شما.
کاهش وزن قابل توجه ناشی از اختلالات خوردن، مانند پرخوری عصبی یا بی اشتهایی.
جراحی مغز.
پرتودرمانی و شیمی درمانی.
نقایص مادرزادی که مغز یا هیپوتالاموس را درگیر می کند.
بیماری های التهابی شامل مولتیپل اسکلروزیس و نوروسارکوئیدوز.
برخی از اختلالات ژنتیکی مانند کمبود هورمون رشد.
اختلال عملکرد هیپوتالاموس در موارد زیر نقش دارد:

اختلالات هیپوتالاموس-هیپوفیز: به دلیل فعل و انفعالات نزدیک بین هیپوتالاموس و غده هیپوفیز، شرایطی که هر کدام را تحت تأثیر قرار می دهند، اختلالات هیپوتالاموس هیپوفیز نامیده می شوند. برخی از آزمایشات هورمونی می توانند به تعیین دقیق هورمون دخیل برای تشخیص دقیق تر کمک کنند.
کم کاری هیپوفیز: این وضعیت می تواند در اثر آسیب به غده هیپوفیز یا هیپوتالاموس شما ایجاد شود که به طور مستقیم بر غده هیپوفیز تأثیر می گذارد.
دیابت بی مزه: این وضعیت زمانی اتفاق می افتد که هیپوتالاموس شما وازوپرسین کافی تولید و ترشح نکند. این امر باعث می‌شود کلیه‌های شما بیش از حد آب از دست بدهند و منجر به ادرار کردن و تشنگی بیش از حد می‌شود.
سندرم پرادر ویلی: این اختلال ارثی باعث می شود که هیپوتالاموس شما احساس سیری را در هنگام غذا خوردن تشخیص ندهد. بدون این احساس، شما میل دائمی به خوردن دارید و در معرض خطر چاقی هستید.
سندرم کالمن: این سندرم با بیماری هیپوتالاموس پیوند ژنتیکی دارد و باعث بروز مشکلاتی مانند تاخیر در بلوغ یا عدم بلوغ در کودکان می شود.
آکرومگالی و غول پیکری هیپوفیز: اینها اختلالات رشد نادری هستند که به دلیل ترشح بیش از حد هورمون رشد از غده هیپوفیز شما هستند.
سندرم هورمون ضد ادراری نامناسب: زمانی رخ می دهد که سطح هورمون آنتی دیورتیک بیش از حد بالا باشد. علل عبارتند از سکته مغزی، خونریزی، عفونت، ضربه، سرطان و برخی داروها.
کم کاری تیروئید مرکزی: کم کاری تیروئید مرکزی یک اختلال نادر است که به دلیل اختلالات هیپوتالاموس و هیپوفیز رخ می دهد. شایع ترین علت تومور هیپوفیز مانند آدنوم هیپوفیز است.
آمنوره عملکردی هیپوتالاموس: این وضعیت عبارت است از فقدان پریود بیش از سه ماه در افرادی که زن در بدو تولد (AFAB) که قبلا پریودهای منظمی داشتند یا بیش از شش ماه در افرادی که قاعدگی نامنظم دارند AFAB است. شایع ترین علت این بیماری اختلال در عملکرد هیپوتالاموس است.
هیپرپرولاکتینمی: کاهش سطح دوپامین باعث افزایش سطح پرولاکتین می شود. علل عبارتند از تومور، آسیب به سلول های عصبی در هیپوتالاموس و علل دیگر.

علائم خلل در هیپوتالاموس چیست؟

علائم اختلال عملکرد این بخش از مغز مربوط به انواع هورمون های درگیر و اگر سطح ترشح این خیلی پایین یا خیلی زیاد باشد. برخی از علائم مشکل هیپوتالاموس ممکن است شامل موارد زیر باشد:

فشار خون بالا یا فشار خون پایین.
احتباس آب یا کم آبی.
کاهش وزن یا افزایش وزن با یا بدون تغییر در اشتها.
ناباروری.
سلامت استخوان ضعیف است.
بلوغ تاخیری
از دست دادن و ضعف عضلانی.
نوسانات دمای بدن.
مشکل در خواب (بی خوابی).
نیاز مکرر به ادرار کردن
یادداشتی از کلینیک کلیولند

این بخش از مغز شما مرکز هماهنگ کننده “کنترل هوشمند” بدن شما است. درست مانند سیستم “کنترل هوشمند” خانه شما به طور خودکار گرما، سرما، امنیت و هر آنچه را که برای داشتن یک خانه با عملکرد موفق نیاز دارید تنظیم می کند، هیپوتالاموس شما نیز با همین ظرفیت در بدن شما کار می کند. این به طور مستقیم بر روی سیستم خودمختار شما کار می کند تا به طور یکپارچه عملکردهایی مانند ضربان قلب، فشار خون و دمای بدن شما را مدیریت کند. همچنین با ترشح هورمون هایی که هورمون های دیگر یا غدد دیگر را برای مدیریت سایر عملکردهای بدن مانند خواب، خلق و خو، رشد ماهیچه ها و استخوان ها و میل جنسی هدایت می کنند، کار می کند. بسیاری از شرایط می توانند بر هیپوتالاموس شما تأثیر بگذارند و باعث ایجاد طیف گسترده ای از مشکلات سلامتی شوند.

منبع

noortabligh.ir Trust